Stale są to stopy żelaza z węglem i innymi składnikami stopowymi, w których zawartość węgla nie przekracza 1,5 proc. Węgiel rozpuszcza się w żelazie, tworząc tzw. Austenit. Nadmiar nierozpuszczonego węgla wydziela się na granicy ziaren pomiędzy kryształami, stając się przyczyną korozji międzykrystalicznej. Stale nierdzewne zawdzięczają swą odporność na rdzewienie w pierwszym rzędzie metalowi stopowemu, jakim jest chrom (Cr). Chrom tworząc tlenek chromu na powierzchni stali przyczynia się do tego, że stal w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem nie rdzewieje. Już stosunkowo niewielka zawartość Cr (od 10,5%) prowadzi do pasywacji powierzchni stali. Wyższa zawartość chromu w stali daje lepszą odporność na korozję. Odporność ta ulega dodatkowo podwyższeniu po dodaniu molibdenu. Również tytan stał się stabilizatorem stali odpornych na korozję nie dopuszczając do "kradzieży"chromu przez węgiel. Nowoczesne huty stosują do produkcji stali nierdzewnych i kwasoodpornych (austenitycznych) metody wypalania węgla w tlenie w procesie poza piecowej obróbki i rafinację jej w kadziowych piecach próżniowych, co umożliwia obniżenie zawartości węgla poniżej 0,02 proc. W takich stalach problem procesów wydzieleniowych po prostu nie istnieje i tytan okazuje się niepotrzebny. Czy stal nierdzewna może rdzewieć?Zdarza się, że tak. Mechanizm odporności stali polega na tworzeniu się na jej powierzchni cieniutkiej warstwy ochronnej z tlenku metalu, tak zwana warstwa pasywna. W stalach węglowych tworzą ją nietrwałe tlenki żelaza, a w przypadku stali o zawartości chromu powyżej 11% warstwa pasywna składa się z trwałego tlenku chromu. Jeżeli jednak warstwa tlenku chromu ulegnie zniszczeniu w sposób mechaniczny lub chemiczny, stal traci w tym miejscu swą odporność na atak korozji. Na szczęście warstwa ta odtwarza się sama pod warunkiem dostępu tlenu z otoczenia.Oto podstawowe zasady, które muszą być zachowane podczas kontaktu ze stalą, aby zachować jej "nierdzewność": nie wolno używać do obróbki stali nierdzewnej tych samych narzędzi, którymi obrabiana była stal czarna unikać kontaktu stali czarnej ze stalą nierdzewną - szczególnie w transporcie, podczas magazynowania, przy montażu Do odbarwień stali może dojść również w przypadku, gdy: zastosowany został nieodpowiedni gatunek stali nierdzewnej do pracy w szczególnych warunkach, np. w zanieczyszczonym miejskim powietrzu, w roztworach soli itp. na powierzchni pozostały resztki środków czyszczących zawierających chlor itp. niewłaściwy jest projekt konstrukcji (szczeliny, kieszenie itp.). Stal nierdzewna wymaga zatem szczególnej uwagi w doborze gatunku, obróbce czy przechowywaniu. Właściwie eksploatowana i konserwowana jest idealnym materiałem do różnych zastosowań i zapewnia wieloletnie bezawaryjne użytkowanie wykonanych z niej elementów Proces korozji stali nierdzewnej jest bardzo długi i zależy od rodzaju środowiska, w którym eksploatowane jest urządzenie. W warunkach w jakich eksploatuje się jachty, głównym czynnikiem korozyjnym są związki chloru (pochodzące z wody morskiej). Powodują one korozję wżerową. Stale 316 i 316L, z molibdenem w składzie, charakteryzują się bardzo dużą odpornością na korozję wżerową w środowisku morskiej wody (zawiera dużo chlorków). Stale ferrytycznoaustenityczne Duplex są trudniejsze do spawania, ale ich właściwości mechaniczne są znacznie wyższe, bowiem ich wytrzymałość doraźna na rozciąganie jest nawet o 50proc. wyższa niż stali austenitycznych, choć plastyczność zdecydowanie niższa.

http://www.wodr.olsztyn.pl/det-86103.html

data: 06-10-2011

Stale są to stopy żelaza z węglem i innymi składnikami stopowymi, w których zawartość węgla nie przekracza 1,5 proc. Węgiel rozpuszcza się w żelazie, tworząc tzw. Austenit. Nadmiar nierozpuszczonego węgla wydziela się na granicy ziaren pomiędzy kryształami, stając się przyczyną korozji międzykrystalicznej. Stale nierdzewne zawdzięczają swą odporność na rdzewienie w pierwszym rzędzie metalowi stopowemu, jakim jest chrom (Cr). Chrom tworząc tlenek chromu na powierzchni stali przyczynia się do tego, że stal w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem nie rdzewieje. Już stosunkowo niewielka zawartość Cr (od 10,5%) prowadzi do pasywacji powierzchni stali. Wyższa zawartość chromu w stali daje lepszą odporność na korozję. Odporność ta ulega dodatkowo podwyższeniu po dodaniu molibdenu. Również tytan stał się stabilizatorem stali odpornych na korozję nie dopuszczając do "kradzieży"chromu przez węgiel. Nowoczesne huty stosują do produkcji stali nierdzewnych i kwasoodpornych (austenitycznych) metody wypalania węgla w tlenie w procesie poza piecowej obróbki i rafinację jej w kadziowych piecach próżniowych, co umożliwia obniżenie zawartości węgla poniżej 0,02 proc. W takich stalach problem procesów wydzieleniowych po prostu nie istnieje i tytan okazuje się niepotrzebny. Czy stal nierdzewna może rdzewieć?Zdarza się, że tak. Mechanizm odporności stali polega na tworzeniu się na jej powierzchni cieniutkiej warstwy ochronnej z tlenku metalu, tak zwana warstwa pasywna. W stalach węglowych tworzą ją nietrwałe tlenki żelaza, a w przypadku stali o zawartości chromu powyżej 11% warstwa pasywna składa się z trwałego tlenku chromu. Jeżeli jednak warstwa tlenku chromu ulegnie zniszczeniu w sposób mechaniczny lub chemiczny, stal traci w tym miejscu swą odporność na atak korozji. Na szczęście warstwa ta odtwarza się sama pod warunkiem dostępu tlenu z otoczenia.Oto podstawowe zasady, które muszą być zachowane podczas kontaktu ze stalą, aby zachować jej "nierdzewność": nie wolno używać do obróbki stali nierdzewnej tych samych narzędzi, którymi obrabiana była stal czarna unikać kontaktu stali czarnej ze stalą nierdzewną - szczególnie w transporcie, podczas magazynowania, przy montażu Do odbarwień stali może dojść również w przypadku, gdy: zastosowany został nieodpowiedni gatunek stali nierdzewnej do pracy w szczególnych warunkach, np. w zanieczyszczonym miejskim powietrzu, w roztworach soli itp. na powierzchni pozostały resztki środków czyszczących zawierających chlor itp. niewłaściwy jest projekt konstrukcji (szczeliny, kieszenie itp.). Stal nierdzewna wymaga zatem szczególnej uwagi w doborze gatunku, obróbce czy przechowywaniu. Właściwie eksploatowana i konserwowana jest idealnym materiałem do różnych zastosowań i zapewnia wieloletnie bezawaryjne użytkowanie wykonanych z niej elementów Proces korozji stali nierdzewnej jest bardzo długi i zależy od rodzaju środowiska, w którym eksploatowane jest urządzenie. W warunkach w jakich eksploatuje się jachty, głównym czynnikiem korozyjnym są związki chloru (pochodzące z wody morskiej). Powodują one korozję wżerową. Stale 316 i 316L, z molibdenem w składzie, charakteryzują się bardzo dużą odpornością na korozję wżerową w środowisku morskiej wody (zawiera dużo chlorków). Stale ferrytycznoaustenityczne Duplex są trudniejsze do spawania, ale ich właściwości mechaniczne są znacznie wyższe, bowiem ich wytrzymałość doraźna na rozciąganie jest nawet o 50proc. wyższa niż stali austenitycznych, choć plastyczność zdecydowanie niższa.

http://www.marshalconsulting.pl/pl/stal-nierdzewna.html

data: 18-11-2011

Ubytkowa korozja powierzchniowa - charakteryzuje się równomiernym lub w przybliżeniu równomiernym ubytkiem. Z reguły stopień ubytku poniżej 0,1 mm/a rocznie uważa się za dostateczną odporność na korozję powierzchniową. Równomierna korozja powierzchniowa na stalach odpornych na korozję może występować tylko w kwasach i silnych ługach. Stale chromowe z zaw. 17 % Cr są dużo bardziej odporne aniżeli stale z 13% Cr. Wyższą odporność na korozję powierzchniową wykazują austenityczne stale chromowo-niklowe. Można podwyższyć dalej odporność przez wprowadzenie molibdenu do stopu. Korozja wżerowa - może wystąpić, gdy warstwa pasywna zostanie przełamana lokalnie. Jeśli występują jony chlorku, szczególnie w podwyższonych temperaturach, mogą w tych miejscach powstawać otworki. Niebezpieczeństwo tej wżerowej zwiększa się w wyniku kumulowania się na powierzchni osadów, obcej rdzy, resztek żużla i barwnych nalotów. Przez dalsze zwiększenie zawartości chromu, w szczególności przez dodanie molibdenu i częściowo azotu, odporność na korozję wżerową zostaje podwyższona. Korozja szczelinowa związana jest z występowaniem szczelin. Te mogą być uzależnione od konstrukcji lub eksploatacji. Jako, że korozja szczelinowa podlega w zasadzie tym samym mechanizmom co korozja wżerowa, obowiązują tu informacje podane już wyżej łącznie z wpływem dodatków stopowych. Korozja kontaktowa może powstać, gdy zróżnicowane materiały metaliczne znajdują się we wzajemnym styku i są zwilżone elektrolitem. Materiał mniej szlachetny (anoda) zostaje zaatakowany w miejscu styku i przechodzi do roztworu. Materiał bardziej szlachetny (katoda) nie jest atakowany. W praktyce stale odporne na korozję wobec wielu innych materiałów metalicznych, takich jak stale niestopowe i niskostopowe jak również aluminium są materiałami szlachetniejszymi. Korozja kontaktowa może wystąpić szczególnie wtedy, jeśli powierzchnia szlachetniejszego materiału w stosunku do powierzchni materiału mniej szlachetnego jest duża.

http://www.czesio.haikuforyou.net/e/Oznaczenia-stali-nierdzewnej,9410

data: 28-10-2011

Dubiel Vitrum producent  wysokiej jakości wyrobów ze  szkła przetworzonego, luster łazienkowych oraz ścian szklanych. Firma współpracuje z salonami wyposażenia łazienkowego, producentami mebli i elementów wyposażenia wnętrz, firmami architektonicznymi oraz innymi zakładami obróbki szkła. Mamy nadzieję, że nasza bogata oferta, profesjonalna obsługa i szybki serwis sprawią, iż będziemy w stanie zaspokoić oczekiwania nawet najbardziej wymagających klinetów.

http://www.dubielvitrum.pl/produktyiuslugi/scianki_dzialowe/

data: 21-09-2011